“Hu jqabbad l-anġli jieħdu ħsiebek, biex iħarsuk fi triqatek kollha. Huma jerfgħuk fuq idejhom, li ma taħbatx riġlek ma’ xi ġebla. Int timxi fuq l-iljun u l-lifgħa; ferħ ta’ ljun u serp int tirfes taħt riġlejk. La ħabbni jien neħilsu; naqbeż għalih, la għaraf ismi. Hu jsejjaħli, u jien inwieġbu; inkun miegħu fil-għali; neħilsu u nerfagħlu ġieħu. B’għomor twil nimlieh u nurih is-salvazzoni tiegħi” (Salmi 91:11-16).
Hemm ħajja tripla: il-ħajja naturali, meta nitnisslu f’ġuf ommna, u nibdew l-eżistenza tagħna f’did-dinja; il-ħajja spiritwali, meta nitwieldu mill-Ispirtu t’Alla, u nsibu ruħna fis-saltna ta’ Kristu; u l-ħajja eterna, meta nsibu ruħna fil-Ġenna. Il-ħajja, fl-aqwa sens tagħha, mela, hi eċċellenza miżjuda mal-eżistenza.
Il-ħajja naturali hi tant qasira, illi nikkonfondu nsejħulhiex ħajja qed tmut, jew mewt qed tgħix. Għomor il-bniedem hu biss dell ta’ daħna, ħolma f’illużjoni. Ma jmissniex inkejluh bis-snin, imma kkalkolat bl-azzjoni: wieħed jista’ jmut xiħ ta’ tletin sena, u żagħżugħ ta’ disgħin; wieħed jgħix wara l-mewt, u l-ieħor jintilef qabel ma jmut. Min jgħix ma’, bi u fi Kristu, jgħix darbtejn, avolja jgħaddi ’l hemm qasir il-għomor. Mużiċist mhuwiex rikmandat u mfaħħar għat idoqq fit-tul, imma għax idoqq tajjeb. Bl-istess mod, mhumiex l-għadd ta’ snin, imma t-tjieba fis-snin, illi hija aċċettabbli quddiem l-Omnipotenti.
Xorta waħda l-wegħda t’Alla tibqa’ intatta, meta jgħidilna illi dawk li jibżgħu minnu u jimxi fi triqatu jkunu mbierka b’għomor twil, avolja ġieli naraw xi wħud minn uliedu li jċedu għall-mewt ħesrem. Għax il-barka mhix sempliċement meta tgħaqqad il-mija, imma b’għomor twil irid jissinifikalna s-simbolu jew l-għelm tal-favur u l-imħabba t’Alla lejna. Jekk mela juri mħabbtu billi jeħodhom barra minn dil-ħajja, aktarx milli jipprolungalhom għomorhom, ikun qed iwettaq il-promessa, mhux jiksirha.
Meta wieħed iwiegħed wejba raba’ lil xi bidwi Għawdxi, u xħin jiġi għas-si u n-no jagħtih mitt tomna f’Malta, ma jkunx kiser il-wegħda. Hekk Alla, meta jwegħidna ħajja twila, ngħidu aħna mitt sena, imma mbagħad jagħtina eternità fil-Ġenna, ma jkunx kiser il-wegħda. Din komparabbli mal-wegħda tiegħu lil Abram, meta qallu biex jemigra minn pajjiżu, imur fl-art li jurih hu, u jagħtih dik l-istess art. Fir-realtà, ma tahilux litteralment, imma tah id-dinja! Alla qatt mhu midjun magħna; il-ġenerożità tiegħu ma titkejjilx.
Talba: “O Mulej, int taf minn xiex aħna magħmulin; taf illi aħna trab. Id-dgħufija u l-istat miskin tagħna hu ovvju quddiemek. Inroddulek ħajr talli ma twarrabtx minna, iżda kkostitwejtna l-wirt tiegħek, bħala poplu li ngħammru saħansitra fil-preżenza glorjuża tiegħek. O x’wegħda ineffabbli hi din! Biha nibqgħu nħarsu lejk, nistennew sakemm titwettaq kompletament, fuq il-merti ta’ Ibnek, is-Salvatur tagħna.”
Comments