Skip to main content

L-Injoranza

“Għax imxennaq biex narakom, sabiex naqsam xi don spiritwali magħkom ħalli tkunu ssodati – voldiri, ħalli nkunu inkuraġġiti reċiprokament sakemm indum fostkom, permezz tal-fidi ta’ xulxin, kemm tagħkom kif ukoll tiegħi. Irridkom tkunu tafu, l-aħwa, illi sikwit ippjanajt biex niġi għandkom (imma s’issa kont ipprojbit) sabiex nikseb xi frott fostkom ukoll, bħalma tabilħaqq ġara fost il-bqija tal-Ġentili. Jien obbligat kemm lejn il-Griegi kif ukoll lejn il-barbari, kemm lejn l-għorrief kif ukoll lejn l-injoranti. Hekk, sakemm jiġi minni, ninsab ħerqan biex nipprietka l-evanġelju lilkom ukoll li qegħdin f’Ruma” (Rumani 1:11-15). 

Is-sens ta’ meravilja fina hu missier ix-xjenza, mentri l-injoranza hi s-sliem tal-ħajja. Flimkien man-nuqqas ta’ kurżità, l-injoranza hi mħadda ratba li tistiednek tibqa’ titniegħes trankwill, għax min ma jaf xejn ma jiddubita xejn. F’ċerti komunitajiet rurali, maħkuma minn parrokkjaliżmu sfrenat, l-injoranza hi miżmuma fl-unur, u allura trid tkun iblah biex wieħed juri għerfu fosthom. Dawn jimxu fuq id-dettam illi kulma ma nafux ma jistax iweġġagħna. Ironikament, però, issib fosthom it-ton dommatiku, ispirat dejjem mill-injoranza profonda tagħhom. Attwalment l-injoranza qatt ma tissetilja kwistjoni, imma dawn diġà ssetiljaw kull kwistjoni.

Daqstant kolpevoli huma n-nies kburin bl-akkademja tagħhom; possibbilment din hi l-akbar speċi t’injoranza. Int min int għadek ma wasaltx, u l-gradwazzjoni tagħna mhix fuq din l-art; u allura mhuwiex qligħ żgħir meta nsiru konxji tal-injoranza tagħna nfusna. 

Il-karattru tal-injorant jingħaraf minn ċerti marki indelibbli: il-vanità, l-arroganza u l-kburija. Għall-injoranza invinċibbli m’hemmx fruntieri jew limiti; hi bħal-lejl universali li fih inqabad il-moħħ, bħall-għama inkurabbli.

In-nies frustieri għas-Sid Ġesù, id-dawl tad-dinja, diġà saritilhom id-dijanjosi tagħhom; jingħad li “għandhom moħħhom imdallam, u mbegħdin mill-ħajja t’Alla, minħabba l-injoranza li qiegħda fihom u l-ebusija ta’ qalbhom, u billi ma jħossux, ixxewlħu għat-tbaħrid, biex jagħmlu b’kilba kull faħx.” Hekk mela x-xitan jaf x’inhu jagħmel, għax jassalta ’ll-bniedem meta jsibu battal mit-tagħrif jew inkella mill-biża’ t’Alla. U daqshekk ieħor jaf x’għandu jagħmel il-ħaddiem għas-saltna t’Alla: ixandar il-vanġelu kemm lill-injorant kif ukoll lill-għaref, għax it-tnejn għandhom bżonnu urġentement. 

Talba: “Dewweb il-mistħija u r-riżerva fija, twajjeb Mulej. Tħallix it-timidità f’ruħi tkun xkiel hekk li neħel qisu f’gandott. Agħmel minni xandar fidil tal-evanġelju, għax f’dawlek biss naraw id-dawl. Ħa nistqarruk quddiem il-bnedmin ħalli int wkoll tistqarrna u tagħrafna quddiem Missierek fis-smewwiet. Ammen.”

Comments

Popular posts from this blog

Qawwija fid-Dgħufija

“U mqar jekk l-evanġelju tagħna hu mgħotti, hu mgħotti biss għal dawk li qed jintilfu. Fil-każ tagħhom l-alla ta’ daż-żmien għema mħuħ il-miskredenti, sabiex ma jiddix fuqhom it-tidwil tal-evanġelju tal-glorja ta’ Kristu, li hu l-immaġni t’Alla. Għax mhux lilna nfusna nippritkaw, iżda ’l Kristu Ġesù bħala s-Sid, u aħna nfusna l-qaddejja tagħkom minħabba Ġesù. Għax Alla, li qal, ‘Ħa jiddi d-dawl mid-dlam,’ huwa dak li idda fi qlubna għat-tidwil tat-tagħrif tal-glorja t’Alla f’wiċċ Kristu. Imma għandna dat-teżor f’reċipjenti xaqqufin sabiex jintwera li din l-eċċessività tas-setgħa tappartieni għal Alla u mhijiex minna nfusna” (2 Korintin 4:3-7). Hemm kontinwità fil-fidi: ninsabu f’suċċessjoni ta’ demm martri. Ħa ngħaddu t-torċa minn id għall-oħra, minn ġenerazzjoni għall-oħra. Apparti l-fidili fil-knisja stabbilita, insibu n-Novatjani, id-Donatisti, il-Valdiżi (seklu 12), l-Albiġiżi (seklu 13), il-Lollardi (wara Wiklef fis-seklu erbatax), l-Aħwa Boħemjani (seklu 15), u l-Anabattis...

Is-Sunnara Mistura

“Tkunux idolatri, bħal xi wħud minnhom; bħalma hu miktub: ‘In-nies poġġew jieklu u jixorbu, u qamu jilagħbu.’ M’għandniex niffornikaw, bħalma xi wħud minnhom iffornikaw, u mietu tlieta u għoxrin elf f’jum wieħed. M’għandniex inġarrbu lis-Sid, bħalma xi wħud minnhom ġarrbuh, u kienu meqrudin mis-serpenti; lanqas tgemgmu, kif xi wħud minnhom gemgmu, u kienu meqrudin mill-anġlu qerried. Issa dawn il-ħwejjeġ ġraw lil dawk in-nies bħala eżempji, u nkitbu bħala ammoniment għalina, li fuqna wasal it-twettiq taż-żminijiet. Għalhekk min jidhirlu li jinsab wieqaf fis-sod għandu joqgħod attent li ma jaqax! Ebda tiġrib ma qabadkom ħlief dak li hu komuni għall-umanità. Però Alla hu fidil, u mhux se jħallikom tkunu mġarrbin lil hinn milli kapaċi tifilħu, iżda mat-tiġrib jipprovdi l-ħruġ ukoll, ħalli tkunu tistgħu tissaportuh” (1 Korintin 10:6-13). It-tiġrib jippreżenta ruħu attraenti; iwiegħed il-kuntentizza, almenu kuntentizza temporanja. Imma qatt ma jiġi b’idejh vojta – joffrili s-sodisfa...

Il-Mogħdrija

“Imma issa intom imisskom tneħħu dawn il-ħwejjeġ kollha: ir-rabja, l-għadab, il-malizzja, l-ikkalunnjar u diskors oxxen minn ħalqkom. Tigdbux lil xulxin, ladarba nżajtu l-bniedem il-qadim bil-prattiċi ħżiena tiegħu, u lbistu l-ġdid, li qed jiġġedded fit-tagħrif veru skont l-immaġni ta’ min ħalqu - tiġdid fejn m’hemmx distinzjoni bejn Grieg u Lhudi, ċirkonċiżjoni u inċirkonċiżjoni, barbaru, Skita, ilsir jew liberu, iżda Kristu hu kollox u f’kulħadd. Mela, bħala l-magħżulin t’Alla, qaddisin u maħbubin, ilbsu sentimenti ta’ mogħdrija, benevolenza, umiltà, manswetudini u paċenzja” (Kolossin 3:8-12).  Il-beninnità hi l-ispirtu ta’ trattament favorevoli, jew il-prattika kostanti u abitwali ta’ azzjonijiet amikevoli u benevolenti. Hemm żewġ prinċipji ewlenin fil-kostituzzjoni umana, li jwettqu serriegħa bla waqfien għall-predominanza: l-egoiżmu u l-benevolenza, jew il-beninnità. L-egoiżmu jikkonċentra s-sentimenti, ix-xewqat u l-azzjonijiet kollha fuq il-promozzjoni tal-benesseri i...