“Nordnawlkom, l-aħwa, f’isem is-Sid Ġesù Kristu, biex tiskansaw lil kull ħu li jimxi fl-għażż u mhux skont it-tradizzjoni li rċevejtu mingħandna. Għax intom infuskom tafu kif jeħtieġ timitawna, għax ma konniex għażżenin fostkom, lanqas ma kilna l-ħobż mingħand xi ħadd bla ħlas, iżda b’taħbit u strapazz bqajna naħdmu lejl u nhar biex ma ntaqqlux lil xi ħadd minnkom; mhux għax m’għandniex jedd għall-għajnuna, iżda sabiex nagħmlu lilna nfusna mudell għalikom, ħalli timitawna. Għax saħansitra meta konna għadna magħkom, ordnajnielkom dan: jekk xi ħadd ma jridx jaħdem, lanqas m’għandu jiekol. Difatti nisimgħu li xi wħud fostkom qed jimxu fl-għażż, ma jaħdmu xejn, iżda huma sifisenti. Lit-talin nordnawlhom u neżortawhom fis-Sid Ġesù Kristu sabiex jaħdmu bil-kwiet u jaqilgħu l-ħobż tagħhom infushom” (2 Tessalonkin 3:6-12).
Ix-xogħol, avolja wieħed jista’ jkun fornut b’talent u kapaċità, ma jista’ jkun xejn ħlief vojtizza, fl-aħħar mill-aħħar, jekk il-ħaddiem jibqa’ ma jirrealizzax li l-għan veru tiegħu huwa biex isebbaħ lil Alla.
Darba wieħed nannu resaq fuq nepputih u staqsieh liema karriera jixtieq jaqbad. Il-ġuvnott wieġeb b’entużjażmu, “Nixtieq nilħaq tabib.” “Tajjeb, u mbagħad?” “Imbagħad insib xebba u niżżewwiġha.” “Tajjeb, u mbagħad?” komplielu. “Ikolli żewġ ulied.” Wara kull tweġiba baqa’ kull darba jistaqsih, “U mbagħad?” In-nepputi qallu, “Imbagħad nirtira.” “U mbagħad?” “Naħseb nixjieh.” U mbagħad?” “Mhux immut, nann?” “U mbagħad?” In-nepputi, issa mifxul u frustrat, wieġeb ilaqlaq, “Ma nafx; imbagħad xejn, nimmaġina.”
Jekk ix-xogħol iwassal sal-qabar biss, avolja fi professjoni għolja, hu biss diżappunt u daħna.
L-appostlu Pawlu jagħtina perspettiva xierqa fuq ix-xogħol. Meta jagħti struzzjonijiet kemm lill-qaddejja kif ukoll lil sidienhom, jiġbor it-tagħlim tiegħu biex ma nkunux għażżiena fix-xogħol, imma ferventi fl-ispirtu u naqdu lill-Mulej. Il-ġenju jista’ jikkonċepixxi proġetti grandjużi, imma hi l-ħidma biss illi timmaterjalizzahom.
L-eżortazzjoni biblika hi biex nagħmlu kull attività tagħna, avolja tidher trivjali, għall-glorja t’Alla (1 Korintin 10:31). Fil-prattika, perspettiva bħal din tfisser li l-Kristjan irid dejjem jistma xogħlu bħala inkombenza maħtura minn Alla għalih. Fit-twettiq tagħha jkun qed jaqdi lil Alla. Dan jirrekjiedi li jkun onest u diliġenti f’kulma jagħmel, sew jekk hu impjegat jew wieħed li jħaddem. L-impjegatur għandu r-responsabbiltà jippriżerva d-dinjità tal-ħaddiem u jagħtih kull benemerenza, bla ma jiffrodah b’xi mod, għax il-ħaddiem ħaqqu ħlasu.
Hekk mela kull xogħol onest hu onorabbli u għandu jitwettaq bħala kummissjoni mingħand Alla għas-sebħ etern tiegħu.
Talba: “Missier, int ħdimt is-salvazzjoni tagħna f’Ibnek Ġesù, u tagħha nroddulek ħajr kontinwament. Ħa nifhmu issa, bħala wliedek, illi l-għassies tal-virtù hu x-xogħol, u l-laxkezza r-raqda tal-virtù. Ikkonvinċina illi f’ċertu sens l-aħjar ħbieb tagħna huma l-għaxar swaba’ tagħna. Fakkarna kuljum illi l-uniku sigriet għal kull suċċess hu l-ħidma u l-bżulija. Fid-deffa tax-xogħol ħarriġna ħalli nsiru onesti; bil-bżulija erfagħna ogħla mit-tentazzjoni, f’ġieħ Ibnek Ġesù.”
Comments