“Alla hu l-kenn u l-qawwa tagħna, għajnuna pronta dejjem fid-dwejjaq. Għalhekk ma nibżgħux imqar jekk l-art titriegħed u l-muntanji jiġġarrfu f’nofs il-baħar, u l-ilmijiet jgħajtu u jirgħaw, u l-muntanji jitheżżu bit-tqanqil tagħhom...Biżżejjed! Kunu afu li jien Alla; jien nitgħolla fuq il-ġnus, jien nitgħolla fuq l-art! Alla tal-eżerċti magħna; Alla ta’ Ġakobb il-fortizza tagħna” (Salmi 46:1-3,10-11).
M’hemmx għalfejn tfittex it-trabil, għax it-trabil żgur ifittex lilek. Fl-agħar perjodi Luteru kien jgħid lill-kollegi tiegħu: “Ejjew inkantaw Salm 46, u ħallihom jagħmlu l-agħar li kapaċi jagħmlu.” Minn das-salm silet il-ħsieb għal Ein feste Burg ist unser Gott, ċoè, Fortizza soda hu Alla tagħna.
Ikompli jgħid: “Ngħannu das-salm għat-tifħir t’Alla, għax Alla jinsab preżenti magħna; jippriżerva u jiddefendi l-knisja u ’l Kelmtu bis-setgħa u mirakolożament, kontra l-ispirti fanatiċi u x-xtabi tal-Infern, kontra l-mibegħda implakabbli tax-xitan, u l-assalti tad-dinja, il-laħam u d-dnub.”
Hu salm ta’ konsolazzjoni, profetiku dwar il-knisja, il-Belt t’Alla. Iħajjarna biex, għall-konfort u l-protezzjoni, nirrikorru lejn Alla waħdu. L-attributi, it-titli u l-wegħdi tiegħu juru li hu għaref u jħobb.
Hu speċjalment għaqli meta nleħħu għal Alla f’jum l-avversità. Skop wieħed tal-afflizzjoni huwa biex nirritornaw lejn El Eljon – Alla l-Ogħla (Ġenesi 14:19). Bħala d-dixxipli, jew studenti, tiegħu, ir-Rabbi ta’ Nażaret jgħaddina minn sillabu li ma nistgħux niffrankawh. Mingħajr tribulazzjoni, nibqgħu trabi. Huwa kors indispensabbli għall-fidili. Ladarba ppersegwitaw lilu, il-Ġust u l-Perfett, x’nippretendu aħna?
Aktar ma nkunu provati aktar jintwera kemm il-konfidenza tagħna hi msejsa fis-sod; mhix sentiment impaħpaħ, li x’ħin tagħsar ma ssib xejn ħlief fwar. F’dal-wied ta’ dmugħ Alla ma ħalliniex b’idna f’idna. Ir-riżorsi għan-nies t’Alla jinsabu fin-nixxiegħa perpetwa ta’ barkiet għad-dispożizzjoni tagħna, f’Ġesù Kristu. Il-preżenza tiegħu mal-knisja, kif wegħidna, tassigura l-istabbiltà u s-sukkors propizju tagħha. Mela l-knisja sikura. Ma tistax tkun invaduta: il-ħitan tagħha huma salvazzjoni.
Id-dinja tista’ triegħi u thedded, imma jkollha tilbet. Kull oppożizzjoni għad iddub, la jindaħal il-Mulej.
Frattant hemm tama għall-pagani, mhux “fl-innoċenza” tagħhom, lanqas fil-virtujiet taparsi tagħhom, jew fl-injoranza tagħhom li fl-aħħar mill-aħħar hi bla skuża. Tamithom tinsab biss fil-ħniena t’Alla, fil-patt tal-fidwa, għax hu profetizzat li għandhom sehem minnu.
John Wesley kien iħobb itenni: “L-aħjar fost kollox hu, Alla jinsab magħna.” U dak li ngħad mat-tlett elef sena ilu għadu jgħodd sal-lum: “Alla tal-eżerċti magħna!”
Talba: “O Alla, is-saħħa u l-fortitudni tagħna, bħala l-knisja tiegħek, tinsab filli nirrenunzjaw saħħitna stess u naħarbu biex nistkennu fl-omnipotenza divina. Tabilħaqq, int kont u tibqa’ r-rifuġju ta’ niesek u l-konkwistatur tal-ġnus. Mela rċievi mingħandna barka, ġieħ u unur, issa u għall-eternità. Ammen.”
Comments